Samen op weg naar herstel en groei
Zo ook een cliënt* die na ingrijpende gebeurtenissen thuis kwam te zitten. Seksueel misbruik en negatieve invloeden in haar omgeving zorgden voor veel angst en onzekerheid. Uiteindelijk leidde dit tot een posttraumatische stressstoornis (PTSS). Samen gingen we stap voor stap aan de slag om weer vertrouwen op te bouwen en structuur te vinden in het dagelijks leven.
*Deze foto is gegenereerd met AI
Een nieuwe start met Eigenz
Via Stichting MEE kwam zij in 2020 bij Eigenz terecht. Vanuit daar werd gekeken welke ondersteuning zij nodig had. Naast onze ambulante begeleiding kreeg ze ook andere vormen van hulp, zoals EMDR-therapie om traumatische ervaringen te verwerken en psychomotorische therapie (PMT) om te werken aan haar zelfbeeld.
“In het begin durfde ik nauwelijks naar buiten. Onder de mensen komen, winkels binnengaan of met de bus reizen voelde als enorme uitdagingen. Samen met mijn begeleider begon ik kleine stapjes te zetten. Eerst gingen we samen naar buiten, daarna durfde ik steeds vaker alleen.”
Kleine stappen vooruit
In de begeleiding oefenden we met kleine, haalbare doelen. Eerst korte wandelingen, later een boodschap doen of een paar haltes met de bus. Langzaam groeide haar zelfvertrouwen. In diezelfde periode gingen we samen op zoek naar een passende dagbesteding.
Zo vond ze een fijne plek op een zorgboerderij. Het werken in de buitenlucht, de dieren en het contact met anderen brachten rust en plezier. Ze ontdekte opnieuw hoe waardevol het is om onderdeel te zijn van een groep.
“Op de zorgboerderij vond ik weer plezier in het contact met mensen. Ik merkte dat ik het fijn vond om onderdeel te zijn van een groep en dat ik wél iets kon bijdragen.”
Groeien in zelfstandigheid
Toen het beter ging, konden we de begeleiding langzaam afbouwen: van drie keer per week naar twee, en inmiddels één keer per week. In die tijd werkte zij aan nieuwe doelen: zelfstandiger worden, ervaring opdoen in een winkel en het opbouwen van een eigen dagritme.
Ze zit nu beter in haar vel, sport regelmatig, doet zelfstandig boodschappen en heeft zelfs een bijbaan als schoonmaakster bij ’t Zorg. Onze begeleiding blijft nog wekelijks betrokken om samen te kijken hoe het gaat en te zorgen dat ze niet over haar grenzen gaat.
“Begeleiding was voor mij een stok achter de deur. Juist op de momenten dat ik het even niet zag zitten, gaf mijn begeleider me het duwtje dat ik nodig had.”
Vol vertrouwen vooruit
Vandaag kijkt ze met trots terug op hoe ver ze is gekomen. Haar volgende doel is het behalen van haar scootertheorie – een nieuwe stap naar zelfstandigheid. Ook op sociaal vlak heeft ze veel vooruitgang geboekt. Ze heeft een relatie en durft zich steeds meer open te stellen, ook tijdens familiefeestjes en weekendjes weg.
“Het was een zware periode, maar ik ben ontzettend trots op hoe ver ik ben gekomen. Ik voel me sterker, zelfstandiger en heb de betere versie van mezelf gevonden.”
*De cliënt wenst anoniem te blijven.
Wendy en Paul: vijftien jaar samen op weg
Bij Eigenz geloven we dat iedereen, met de juiste ondersteuning, zo zelfstandig mogelijk kan blijven wonen. Dat doen we niet alleen, maar samen – met cliënten, familie en de mensen in hun omgeving. Het verhaal van Paul en begeleider Wendy laat zien wat die samenwerking voor moois kan betekenen.
Een vertrouwd gezicht Paul is al vijftien jaar cliënt bij Eigenz. En sinds die eerste dag komt Wendy bij hem over de vloer. “Toen ik Paul leerde kennen, werkte hij nog,” vertelt ze. “Zijn vrouw was net overleden en zijn familie woonde ver weg. Ik hielp hem in het huishouden, met zijn financiën en ik leerde hem koken.”
Wat begon met twee keer per week samen maaltijden voorbereiden, groeide uit tot een hechte band. Inmiddels krijgt Paul drie keer per week begeleiding van het team van Eigenz. “Ik ben een van de begeleiders die bij hem komt,” zegt Wendy. “Paul heeft autisme en zijn geheugen gaat achteruit. De vaste structuur en het vertrouwde contact helpen hem enorm. We weten precies wat we aan elkaar hebben.”
Een wijk vol warmte Een tijdje geleden verhuisde Paul naar een nieuwe wijk, waar hij al snel zijn plek vond. Hij helpt bij een café om de hoek: zet het terras klaar, haalt broodjes en maakt een praatje met de gasten. “Het is geweldig om te zien hoeveel mensen daar om hem geven,” vertelt Wendy. “Het personeel en de buurt letten op hem, wandelen met hem of bellen mij als er iets niet goed lijkt. Dat netwerk is zó waardevol – het zorgt ervoor dat Paul erbij hoort en zijn dagen betekenisvol blijven.”
Een cadeautje Voor Wendy is het heel bijzonder om na vijftien jaar nog steeds te mogen werken met Paul. “Ik noem hem altijd mijn cadeautje. We hebben samen zoveel gedeeld. Van een bakje koffie bij ‘zijn’ café tot een dagje De Kuip – Paul is een echte Feyenoordfan.”
Samen Eigenz Wendy kijkt alvast vooruit: “Ik wil graag dat Paul zijn eigen keuzes kan blijven maken en kan wonen waar hij zich thuis voelt. Zijn familie woont verder weg, maar dankzij de mensen in de wijk en de ondersteuning van Eigenz hoeft hij er nooit alleen voor te staan. Dat is precies waar wij het voor doen: op weg helpen en zorgen dat iemand écht onderdeel blijft van het leven.”
Arno
“Deze therapie zorgt ervoor dat Arno beter in zijn vel zit”
Connie: “Samen met de therapeut werd een op maat gemaakt plan opgezet. Het vertrouwen in de therapeut is voor ons van cruciaal belang. Niets is gek of raar. Je mag zijn wie je bent en hoe je je voelt. Het gaat er dan vooral om hoe je ermee omgaat. Onze zoon krijgt handvatten over wat te doen bij een bepaalde emotie.”
Goed in je vel zitten
“In een speciale app worden iedere dag de emoties van Arno ingevuld en hij heeft hier dagelijks een gesprek over met de begeleiding. Deze ervaringen worden vervolgens wekelijks met de therapeut geëvalueerd. Door deze therapie kan onze zoon zijn emoties eerder herkennen en daar dan zelf een oplossing voor vinden en bepalen hoe hij hiermee om kan gaan. Kortom een geweldige therapie die ervoor zorgt dat Arno beter in zijn vel zit.”
Janny
Zo’n zeven jaar geleden kwam Janny plotseling in het ziekenhuis terecht. Het liep goed af. Wel vond ze het lastig om erover te praten. Ook vervelende gebeurtenissen uit haar jeugd stopte ze liever weg. Maar hulp vragen? Nee, daar moest Janny niet aan denken.
Toch ging ze overstag. Nu is ze blij met de wekelijkse bezoekjes van ambulant begeleiders Sterre en Fabienne. Eigenz ondersteunt haar met uiteenlopende dingen. Van de administratie tot samen fietsen, wandelen of koken. “We gaan geregeld samen op pad. Naar de lammetjes bijvoorbeeld, dat vind ik zo leuk! En ondertussen praten we dan over de dingen die ik moeilijk vind of die mij bezig houden.”
Grenzen verleggen
Janny woont met haar man in Oud-Beijerland. Wanneer ze niet aan het werk is bij HWWerkt! is ze graag creatief bezig, speelt ze een computerspelletje of luistert ze naar Nederlandstalige muziek. “Ik zie er graag verzorgd uit en lak elke dag mijn nagels wel. Ook ben ik een beetje eigenwijs en kan ik goed mopperen”, vertelt ze lachend. Sterre en Fabiënne bieden Janny een luisterend oor. “We helpen haar onder andere om situaties te relativeren, wat een positieve uitwerking heeft”, vertelt Sterre. “Janny heeft de afgelopen periode echt grenzen verlegd. Zo durfde ze bijvoorbeeld niet meer te fietsen. Tegenwoordig gaat ze met mooi weer op de fiets naar haar werk. Ook bellen vond ze erg spannend. Haar man deed dit altijd. Nu pakt ze vaker zelf de telefoon. En ze is zover dat ze met een psycholoog aan de slag wil om haar verleden een plek te geven. Het is ontzettend knap hoe ze zich overal doorheen slaat en zich blijft ontwikkelen. Janny mag echt trots zijn. Dat zijn wij ook.”
Verjaardag met limo
Een tijdje geleden kwam Janny’s grote wens uit. Ze wilde haar zestigste verjaardag graag vieren met een limouse. “Waarom een limo? Ik vind deze grote auto’s zo mooi en ik wilde er altijd al eens zelf in zitten. Dan voel je je toch belangrijk. Sterre en Fabiënne hebben mij geholpen. We hebben samen een programma en de uitnodiging gemaakt. Het was een topdag. Ik heb echt genoten”, blikt ze terug. “Met de limo zijn we naar het pannenkoekenhuis gegaan. Er waren collega’s en familie bij en Sterre en Fabienne natuurlijk ook. In de limousine hadden we gezellige muziek en alcoholvrije bubbels. Dat was heerlijk. Op de terugweg reden we langs mijn werk. Oh, dat was helemaal geweldig. Iedereen stond buiten. Het was voor mij heel bijzonder omdat ik nog nooit mijn verjaardag had gevierd. Dat ik dit nog mee mocht maken…Als ik 65 word wil ik weer met de limo en dan naar de Chinees in Fijnaart.”
Esther
Een puberdochter die haar kleding laat slingeren, een kleuter met een grote mond of een krijsende peuter op de winkelvloer. Herkenbare, maar toch vaak lastige opvoedvragen. Dat vindt ook Esther uit Oud-Beijerland.
Esther heeft een licht verstandelijke beperking en een dochter van 11 jaar. “Nu mijn dochter ouder wordt neemt de behoefte om met andere moeders te praten over opvoeding toe. Waar lopen zij tegenaan en hoe gaan zij daarmee om? Omdat ik hier in de buurt geen andere moeders met een verstandelijke beperking ken, leek het mij leuk om een groepje op te richten”, begint ze haar verhaal.
Ze besluit haar idee te delen met Sterre de Ruiter van Eigenz, onderdeel van Zuidwester. Sterre is ambulant begeleider en brengt wekelijks een bezoek aan Esther, die met haar dochter zelfstandig in Oud-Beijerland woont. Eigenz biedt haar ondersteuning bij alledaagse activiteiten, zoals de financiële administratie, contacten met instanties en het aanbrengen van structuur. Daarnaast wordt Esther begeleid door ASVZ. “Esther doet het heel goed en het is fijn dat moeder en dochter bij elkaar kunnen blijven”, aldus Sterre. “Toen ze mij vertelde dat ze en groepje wilde oprichten met andere moeders was ik niet heel verrast. Esther gaf al vaker aan behoefte te hebben aan advies rondom opvoeding en ik kan mij goed voorstellen dat contact met andere moeders met een verstandelijke beperking daaraan kan bijdragen.” Esther: “Ik ben niet op zoek naar opvoedhulp, die hebben we al. Het gaat mij meer om het contact en het uitwisselen van ervaringen en tips. Het lijkt mij heel leuk om andere moeders in een soortgelijke situatie te ontmoeten.”
Foto: Esther (gele trui) in gesprek met haar persoonlijk begeleider Sterre
Persoonlijke behoefte wordt burgerinitiatief
Met het plan om bijeenkomsten te organiseren voor moeders met een verstandelijke beperking klopten Esther en Eigenz aan bij Welzijn Hoeksche Waard. Deze stichting beschikt over een breed netwerk in de regio en heeft deskundigheid in huis voor de juiste ondersteuning. “Mooi is ook dat we een WMO-indicatie hebben gekregen. Het gaat niet alleen om een persoonlijke behoefte, er wordt ook een bijdrage geleverd aan de samenleving. Het is echt een burgerinitiatief geworden en daar mag Esther trots op zijn.”
Inmiddels vindt er maandelijks een Villa Kima-bijeenkomst plaats in het restaurantgedeelte van De Gravin aan het Koninginneplein in Oud-Beijerland. Daarbij zijn twee coaches van Welzijn Hoeksche Waard aanwezig, gespecialiseerd in pedagogiek en groepsdynamiek. “De bijeenkomsten zijn bedoeld om te praten over opvoeding. Je hoeft geen probleem of vraag te hebben om je aan te sluiten bij Villa Kima. Het is gewoon gezellig om andere moeders te ontmoeten en samen te praten over het ouderschap”, aldus Esther. De naam Villa Kima is bedacht door de dochter van Esther. Villa staat voor veilige thuishaven en Kima is de samenvoeging van kind en mama. “Ik vind het belangrijk dat moeders zich prettig en veilig voelen als ze elkaar ontmoeten en in gesprek gaan over hun kinderen”, laat Esther weten. “Ik had geen betere naam kunnen bedenken. Iedereen die tips of advies wil krijgen of gewoon gezellig wil kletsen over het moederschap is van harte welkom.”
Laagdrempelig, vrijblijvend en verbondenheid
De eerste bijeenkomsten zijn bezocht door een aantal moeders uit de regio. Esther hoopt dat er in de komende maanden nog meer mensen naar Villa Kima komen. “Ik denk dat sommige moeders de drempel te hoog vinden, maar dat is helemaal niet nodig. Je zit nergens aan vast en je bepaalt zelf wat je wel of niet vertelt en waar je advies over zou willen.” Sterre voegt eraan toe dat Villa Kima vooral gericht is op het contact en de verbondenheid met andere moeders met een verstandelijke beperking. “De groep staat echt op zichzelf. Er wordt vanuit andere organisaties of instanties niet meegeluisterd. Alleen als er behoefte is aan professionele hulp kan er een beroep worden gedaan op de aanwezige coaches.”
Mariska
Voorheen woonde Mariska bij haar moeder en een korte tijd zat ze in een woongroep. Maar een aantal jaar geleden kreeg ze een eigen flat. “Die woongroep paste niet zo goed bij mij,” blikt Mariska terug. “Zelfstandig wonen is fijner, al heb ik wel begeleiding nodig. Ik ben best onzeker of ik dingen goed doe. Helemaal alleen wonen is gewoon een te grote stap voor mij.” De gemeente gaf een overzicht van wat er allemaal aan begeleiding mogelijk was. Omdat ze Zuidwester al kende van vroeger, viel de keus op Eigenz.
Begeleider Hannah van Eigenz komt wekelijks langs om samen met Mariska praktische zaken door te nemen. “We kijken naar m’n administratie, proberen nieuwe recepten uit of ruimen wat op. Want ik kan het wel, maar mijn hoofd is chaotisch. Hannah zorgt dan voor structuur. Soms bespreken we wat er op m’n werk of thuis is gebeurd. Vaak lucht het al op om dingen gewoon te kunnen vertellen.”
Kleine en grote uitdagingen
Mariska werkt twaalf uur per week bij Athea, een sociale werkvoorziening, en vult haar vrije tijd graag met kleuren, knutselen en puzzelen. Toch zijn er momenten die veel spanning geven. “Als er spannende dingen aankomen, kan het in mijn hoofd heel druk blijven. Dan geeft Hannah tips hoe daarmee om te gaan. Al ben ik soms te eigenwijs om die uit te proberen. Soms maken we er samen een grapje over. Dat helpt.” Zelfstandig keuzes maken blijft een uitdaging. “Ik leun nog vaak op mijn moeder, maar Hannah stimuleert me om dingen zelf te proberen.”
Leren vertrouwen op jezelf
Inmiddels merkt Mariska verschil. “Ik ben minder onzeker geworden en kan beter keuzes maken. Als ik bijvoorbeeld iets wil kopen, lukt dat nu. Ook durf ik tegen mijn vriend te zeggen wat ik wil. Vroeger hield ik mijn mening meer voor me.” Hannah bevestigt dat Mariska is gegroeid. Ze ziet dat ze beter communiceert en meer durft. “Zelfs verhuizen zou ze nu aandurven, dat had ze een paar jaar geleden niet gekund.”
Want samen met haar vriend denkt Mariska na over de toekomst. “We willen groter wonen, misschien net buiten Breda wonen of zelfs Tilburg. En later misschien ook kinderen.” Mocht er een nieuwe woning gevonden worden, dan zullen de hobby’s van Mariska zeker meeverhuizen. Lachend: “Ik heb stellingkasten vol puzzels, kleurboeken en knuffels. Vooral panda’s, dat zijn zulke leuke beesten.” Ook op kortere termijn zet Mariska een grote stap: “Dan ga ik voor het eerst vliegen: naar Zuid-Spanje. Zonder mijn moeder, alleen met mijn vriend. Dat is best spannend!”
Hulp vragen loont
Mariska weet hoe moeilijk het kan zijn om begeleiding aan te vragen. “In het begin durfde ik dat ook niet, behalve aan mijn moeder. Maar nu zou ik tegen anderen willen zeggen: probeer het gewoon uit. Het helpt echt. Voor mij is vooral de steun bij financiën belangrijk, want ik draai cijfers vaak om. Het is fijn dat Hannah daarbij helpt, zo houd ik overzicht.”
Met steun van Eigenz en haar begeleider Hannah groeit Mariska in zelfstandigheid en zelfvertrouwen. Ze leert keuzes maken, kan beter communiceren en kijkt met vertrouwen vooruit. “Ik hoef het niet alleen te doen,” zegt ze. “En dat maakt een wereld van verschil.”
Contactgegevens
Regiokantoor West-Brabant
Erasmusweg 34, 4834 AA Breda
06 51 40 92 96
eigenz@zuidwester.org
